Veel mensen zijn (stiekem) een beetje bang in het donker. Duisternis is toch de plek waar instinctief het grote gevaar loert. En in vroeger tijden was dat ook zo. Dan moest je je niet in het donker buiten de stadspoorten wagen. En nu nog zijn donkere steegjes misschien niet de plek waar je in je eentje wil zijn.

 

De Betekenis Stiltedag #7 - Verkwikkende duisternis - hoe duisternis letterlijk en figuurlijk kan opfrissen- slapende kater door Mandy van Goeije

 

Het heilzame duister

Maar al zou je het willen, het is steeds moeilijker om ‘in het donker’ te zijn. Lichtvervuiling is een serieus thema van onze tijd. Waar je ook komt, overal is licht. NIet zo’n beste zaak, want onderzoeken wijzen uit dat slapen in totale duisternis beter is voor het lichaam. Je schijnt makkelijker in slaap te vallen, beter te slapen en dieper uit te rusten. Daarnaast blijkt dat totale duisternis een positieve invloed heeft op je hormoonbalans en lichaamsgewicht. En in Japan vonden ze uit dat slapen in duisternis helpt tegen depressie. Zelfs een klein beetje licht in je slaapkamer kan al een negatief effect hebben op je welbevinden en het gevoel van uitgerust zijn.

 

Het duister en ik

Wat het duister in mijn eigen leven betreft; ik slaap inderdaad lekkerder wanneer mijn slaapkamer echt donker is. Dan word ik de volgende dag uitgerust wakker. Als ik een wekkerradio in mijn kamer zet, heb ik net zo veel last van het kleine beetje licht dat het ding uitstraalt als van het getik van een ouderwetse opwindwekker. Ik val dan moeilijk in slaap. Daar kan ik me dan heel erg aan liggen ergeren en dan voel ik plots ook alle plooitjes in de stof van mijn t-shirt onder mijn lijf en in de matrasovertrek. En dan slaap ik helemáál niet meer lekker in. Ken je dat?

Maar ook als ik nog niet slaap en nog even lig na te denken, vind ik de duisternis heerlijk. Het grote, lege zwart is een perfect canvas voor mijn inbeeldingsvermogen als ik nog even een denkrondje doe en allerlei dagdroomscenario’s de revue laat passeren. En visualisaties lukken mij ook het beste in een donkere omgeving. Als ik vroeger bij yogales uitgenodigd werd voor een visualisatie terwijl de zon het lokaal in prikte, dan had ik er moeite mee. Luister ik echter in het donker naar een geleide visualisatie, dan duik ik als een speer elk voorgesteld universum in en voel ik me nadien alsof ik op reis ben geweest.

Om nog maar te zwijgen van het stille plezier tijdens lange uurtjes onder een zwarte sterrenhemel vol fonkelende sterren als ik op vakantie ben in Zuid-Frankrijk. Daar word ik intens gelukkig van.

 

En in figuurlijke zin…

Kortom, het lijkt erop dat totale duisternis voor mij persoonlijk inderdaad een sterkend effect heeft. Misschien ook wel in overdrachtelijke zin. Misschien waardeer ik de mooie dingen van het leven toch meer doordat ik de moeilijke kanten van het leven óók ken. En vriendschappen die in moeilijke tijden gesmeed of aangehaald zijn, voelen sterker dan contacten die zich alleen bij mooi weer laten zien. Dus hoewel licht en duisternis een tegenstelling lijken die zich tot elkaar verhouden als goed tot slecht, is de werkelijkheid een stuk genuanceerder.

Hoe of wanneer is duisternis voor jou sterkend?

 

 


 

Wil je elke dag deze maand een moment van bezinning in je mailbox ontvangen? Meld je dan hier aan voor de nieuwsbrief voor af en toe een Betekenisvol bericht. En delen op social media of je blog? Heel graag.