Geluiden en muziek zijn een krachtige bron voor de ervaring. Zo heeft een goede film een ijzersterke soundtrack die het verhaal onwaarschijnlijk veel kracht bijzet. Muziek kan een verhaal kleuren en lichter of duisterder maken. Kijk maar eens een film met het geluid uit. Wat overblijft, is vaak weinig indrukwekkend. Vind je een film een beetje te spannend, dan kun je door het geluid uit te zetten waarschijnlijk de film toch nog afkijken. Muziek en geluid zijn dus heel belangrijk voor hoe wij beelden en verhalen ervaren.

 

De Betekenis Stiltedag #6 - de soundtrack van je leven - brekende golf door Mandy van Goeije voor Stiltemaand november, zingeving en bezinning

 

Ongemerkt stellen we gedurende het leven zelf ook een soundtrack samen die hoort bij onze verhalen en ervaringen. We slaan geluiden op die iets oproepen zodra we ze horen. Denk maar aan liedjes die ons in gedachten en gevoel terugbrengen naar dierbaren van weleer en doen denken aan een eerste kus, een moment waarop lachen en huilen samengingen, het einde van een relatie, enzovoorts. Muziek kan ons binnen een seconde uit het huidige moment tillen en neerzetten in een herinnering met alle bijbehorende gevoelens. Afhankelijk van de herinnering kan dat een heel prettige of een pijnlijke ervaring zijn.

Eén van de mooie herinneringen die een liedje bijvoorbeeld bij mij kan oproepen, is  “This is one of those moments” uit de film Yentl van Barbra Streisand. Zodra ik dat liedje hoor, sta ik weer in die mooie oude kamer van de Universiteit in Leiden tegenover mijn scriptiebegeleider en twee inmiddels anonieme gezichten. Ik weet nog dat ik amper hoorde wat er tegen me werd gezegd, zo nerveus was ik. En met een soort maffe kronkel begon het liedje ‘This is one of those moments’ in mijn hoofd af te spelen terwijl het zonlicht binnenviel en ik piepkleine stofjes door de ruimte zag dansen, langs de oude muur met prachtige tapijten, langs de antieke stoelen, langs mijn familie die trots aan de zijkant toehoorde, langs het gezicht van mijn scriptiebegeleider die mij vol enthousiasme toesprak. “I will always remember this chair, that window, the way the light streams in,” zingt Barbra Streisand. En ja, van wat er is gezegd, herinner ik me niets, maar ik zie inderdaad nog altijd precies die stoelen voor me en de manier waarop het licht en de stofjes samen door de kamer dansten. En dat heerlijke gevoel van voldaanheid. Ik had het geflikt. Ik was afgestudeerd!

Zo bekeken is muziek eigenlijk een soort magische tijdmachine, nietwaar?

 

 

Maar wat ooit was…

Onlangs heb ik echter iets onverwachts opgemerkt in mijn eigen soundtrack. Liedjes die horen bij herinneringen die mijn kinderen aangaan, bijvoorbeeld, en mijn afstuderen, blijven natuurlijk in de lijst. Maar ik merk dat veel andere liedjes uit de verzameling hun betekenis gaandeweg hebben verloren. Tot mijn verbazing realiseerde ik me dat ik nog maar een hele korte soundtrack heb bij mijn leven.

Misschien hebben sommige verhalen wel een beetje hun betekenis verloren, gaandeweg. En iemand opperde dat het misschien betekent dat ik op een nieuw punt in mijn leven ben aangekomen dat op verkenning en ervaringen wacht om nieuwe liedjes aan vast te koppelen. Ik weet niet of het zo werkt. Misschien zijn sommige dingen wel even wat naar de achtergrond gezakt en komen ze nog eens terug, maar ik vind het wel een mooie gedachte.  Wat denk jij?

 

Hoe ziet de soundtrack van jouw leven eruit?

Heb jij wel eens een moment gehad dat je een nieuwe soundtrack voor je leven nodig had?